Maryse Hansen: Cicatrices

Dës Rezensioun ass ganz perséinlech geroden!

Op d'Buch war ech immens fierwëllzeg, et ass nämlech ee Gedichtband.

Zéng klassesch Märecher

De Buchtitel seet jo schonn alles, et sinn zéng klassesch Märecher, allerdéngs sinn se dës Kéier op Lëtzebuergesch!

D'Pippi

Oh, d'Pippi an ech, dat ass esou eng Saach, a menger Kandheet konnt ech hatt absolut guer net leiden, ech hunn hatt lächerlech fonnt.
Säin Aaf, säi Päerd, d'Villa, de Papp, et war mir einfach too much.
D'Filmer konnt a wollt ech net kucken, an d'Bicher wollt ech net liesen.
A genau dofir hunn ech mir d'Buch als Rezensiounsexemplar erausgesicht, ech wollt kucke, liese a fillen, ob sech no iwwer zwanzeg Joer, eppes bei mir geännert huet.

Ech denken, ech verstinn den Hype ëm d'Pippi Langstrumpf elo besser, ech wiere mech net méi dogéint, meng Fantasi ze benotzen an oppe fir aner Welten sinn, dat war a menger Kandheet net esou.

D'Pippi war dat lescht Buch, wat ech gelies hunn, ech ginn zou, ech hu mech e bëssen virdru gedréckt.
Fir näischt, et huet mir nämlech onverhofft gutt gefall.
Hatt ass ee wierklech staarkt Meedchen.
A mat staark, mengen ech elo net nëmmen seng Kraaft, mä och säin Häerz.
Dat sëtzt genau op der richteger Plaz.
Hatt huet säin eegene Kapp, seng deelweis ironesch Äntwerten, hu mech méi wéi eemol grinse gedoen.
Hatt weist eis, wat Frëndschaft, Loyalitéit a Kand-Sinn bedeit.
Den Tommy an d'Annika entdecke mat him allerlee Welten, et kann ee souguer soen, se wuessen iwwert sech selwer eraus.
D'Buch huet wéineg Illustratiounen, mä mam Pippi senger Fantasi, senge Geschichten vun der ganzer Welt, brauch een och net méi.
Do geet de 'Kappkino' duer!

D'Pippi ass, a bleiwt ee Klassiker.

Wat ech nach aus dësem Buch mathuelen?
Ech muss mol nees baken, d'Pippi huet mir richteg Loscht op Chrëschtdagskichelcher gemaach!

Henri Lindlbauer: Der Schatten von Whitechapel

Och wann dat villäischt grausam kléngt, Jack the Ripper, kënnt net aus der Moud.
Et ass net dat éischte Buch, wat ech iwwert dës Geschicht gelies hunn, et freet mech awer, dass elo nach ee lëtzebuergescht dobäi komm ass.

Andy Steffen, Linda Scholtes: D'Sidoni Seel

Beim Cover vun dësem Buch hunn ech automatesch missen un de Struwwelpeter denken, d'Sidoni huet awer guer a glat näischt mat him ze dinn.
Dat war just mäin éischten Androck.

Béatrice Peters: Fremde Heimat

Dëst Buch war fir mech als Lëtzebuerger immens interessant ze liesen, fir ganz éierlech ze sinn, hunn ech mir ni wierklech vill Gedanken doriwwer gemaach.
Bis elo!

Denise & Fons Ruppert: Peffermillchen

Firwat hunn ech dëst Buch gelies?
Fir d'éischt emol huet d'Madamm Ruppert mech drop opmierksam gemaach, dat ass ganz gutt, ech hätt soss eppes verpasst.